HALİT REFİĞ FİLMLERİNDE AŞK VE ÖLÜM MEKANLARI |
Kırık Hayatlar (1965)
Eşikler sınır elemanlarıdır; bir yerden bir yere geçerken üzerinden atladığımız. Dış mekânı iç mekândan ayırırlar ya da kırsalı kentselden... Üstelik her zaman fiziksel de değildirler, soyut kavramları betimlemek için de kullanırız eşikleri. Yaklaştığımız her eşik, değişecek bir şeylerin işaretidir; atladığımız eşikler zamanı, mekânı, düzeyi... hayatımızda bir şeyleri değiştirirler.
Kırık Hayatlar, Halit Ziya Uşaklıgil’in romanından uyarlanmış; 1900’lerde geçen öykü 1960’lara taşınmış ve elbette, ‘batılılaşma’, ‘çağdaşlaşma’ eşiğinin sembolü modern bir konut olmuş.
Evli çift, yeni ve modern bir eve taşınırlar. Bu aynı zamanda, sınıf atlamanın da eşiğidir onlar için. Ancak bu modern yaşam tarzı, uyum sağlamanın her zaman kolay olmadığı farklı ilişki biçimleri de tanımlar. Yine de anlamsal olarak zengindir eşikler, ikinci kez geçtiğimizde, ilkinden farklı bir mekâna açılabilirler.